تبلیغات
ادیب (مجله مجازی تهران شناسی) - تحقیق
ادیب (مجله مجازی تهران شناسی)
نقل مطالب این وبلاگ در نشربات، رادیو، تلویزیون و سایر وبلاگ ها مجاز است
پنجشنبه 8 دی 1384 :: نویسنده : م. حسن بیگی

 

 

 

ادیب

 

 (مجله اینترنتی)

 

 

نقل كلیه مطالب در مطبوعات، سایت­های اطلاع رسانی و وبلاگ ها، مجاز است

‌‌‌‌‌

ــــــــــــــــــ

 

 

 

افسانه­یی كه احمق­ها هم باور نمی­كنند!

 

 

م. حسن بیگی

 

اغلب افسانه­ها شیرین است

و ساختاری دارد كه با علم و اطلاع از افسانه بودنش

پذیرفتنی به­نظر می­رسد.

اما بعضی افسانه­ها،

چنان ظاهر مسخره­یی دارد 

كه حتی احمق­ها هم نمی­توانند باورش كنند

... و افسانه « هولوكاست» یكی از آن افسانه­هاست

متن كامل و تحریف نشده اظهارات احمدی نژاد در باره هولوكاست را، با وجودی كه مدتی هم از آن می­گذرد، هنوز ندیده و نخوانده ام. ولی اطلاع دارم كه واكنش­های مختلفی را در سطح جهان بر انگیخته و از جمله،  شنیدم و بعد، دیدم بانوی تاریخ نگار آمریكایی « دبورا لیپشتات » كه مبلغان سرسخت هولوکاست، است، در وبلاگش نسبت به مواضع احمدی‌نژاد در زمینه هولوکاست موضع گیری عجیب و غریبی كرده و در یادداشتی به تاریخ 16 دسامبر 2005نوشته: « بعضی مردم، بمب‌هایی پرتاب می‌کنند که خسارات عظیمی برای دیگران به­بار می‌آورد و دیگران کلماتی پرتاب می‌کنند که سبب می‌شود دیگران بمب بیاندازند. این است خطر اظهاراتی مانند سخنان احمدی‌نژاد».

سخنانی چنین زشت و نسنجیده را، اگر مقامات رسمی و سیاسی دولت اسراییل، ایالات متحده آمریکا یا انگلستان زده بودند، شاید می­شد آن­را هضم كرد، ولی بی­گمان آدم از یك مورخ، آن­هم مورخی كه در سطح دنیا شهرت و اعتباری دارد، واقعا تاسف آور و حتی مشمئزکننده است.

به نظر من، هیچ اشكالی ندارد كه بانو لیپشتات آزادانه از هولوکاست دفاع کند و ارقام میلیونی درباره قربانیان یهودی کوره‌های آدم‌سوزی جنگ جهانی دوّم ارایه دهد. چون یكی از ویژگی­های عصر تبادل اطلاعات این است كه هر كسی بتواند دانسته­ها و یافته­هایش را، حتی اگر غلط باشد، منتشر كند و به­معرض داوری دیگران بگذارد. اما، باید برای مردم نیز این حق را قایل بود که استنباط­ها و ادعاهای مطرح شده را محک بزنند و در باره صحت وسقم ارقام و حتی اصل کوره‌های آدم‌سوزی اظهار نظر كنند و اگرچه بانوی مورخ آمریكایی به چنین اصلی پای­ِبند نیست و تصور می­كند فقط اوست كه حق اظهارنظر دارد و منتقدین دیدگاه خود را مانند نظامیان و سیاستمداران جنگ‌طلب به « بمباران» تهدید می­کند، اما به­دلیل آن­كه مطرح شدن قضیه هولوكاست توسط احمدی نژاد ابهاماتی را برای بسیاری كسان و خصوصا جوانان به وجود آورده است، برای مزید اطلاع خوانندگان ایرانی، بدون توجه به این­كه بانوی مورخ!! خوشش بیاید یا نیاید، لازم به ذكر می­داند:

در سال‌های اخیر، به واسطه افزایش حساسیت مردم غرب به پدیده هولوکاست مطالب مختلفی در این باره منتشر شده و موج علاقه غربی ها به کشف حقایق تاریخی و مقابله با تبلیغات ژورنالیستی و تاریخ­نگاری های رسمی، اما مغرضانه حكومتگران غربی، یک مکتب جدید تاریخ­نگاری را پایه­گذاری كرده که خیلی­ها از آن به عنوان نوعی تجدیدنظرطلبی ( رویزیونیسم) یا تاریخ واقعی و بی­دروغ یاد می­كنند.

تا جایی كه من تحقیق كرده و فهمیده­ام، بنیانگزار این مكتب، پل رازینیه از اعضای جنبش مقاومت فرانسه در زمان جنگ دوّم جهانی بود که توسط گشتاپو دستگیر و به اردوگاه بوخنوالد اعزام شد و تا پایان جنگ در اردوگاه‌های مختلف نازی زندانی بود. وی كه پس از پایان جنگ عالی‌ترین نشان مقاومت را از دولت متبوعش  دریافت کرد و سپس وارد عرصه تحقیقات تاریخی شد و  به تحقیق و انتشار کتاب در زمینه جنگ دوّم جهانی پرداخت و از جمله سیمای اسفناک اردوگاه‌های جنگی نازی را ترسیم كرد، در جریان تحقیقاتش به بیان مطالبی پرداخت که ناقض تصویر رسمی از كوره های آدم سوزی بود.

وی، عقیده داشت افسانه اتاق‌های گاز برای کشتار زندانیان (اعم از یهودی و غیر یهودی) به هیچ وجه صحت ندارد و افزون بر این، آلمان در دوران جنگ جهانی دوم هیچ سیاستی برای کشتار جمعی یهودیان اروپا نداشته است.

پل رازینیه، یهودیان کشته شده در طول  جنگ دوم را بین 900 هزار تا 5/1 میلیون نفر تخمین زده و ضمن آن­كه رقم 6 میلیون نفررا اغراق آمیز دانسته، عنوان كرده كشته شدگان یهودی، مانند كشته شدگان سایر اقوام و ادیان، در جریان جنگ یا بر اثر بیماری‌های مسری، به‌ویژه تیفوس، جان خود را  از دست داده­اند.

بعد از پل رازینیه، دو مورخ دیگر به‌عنوان هواداران مکتب تاریخ­نگاری واقعی ظهور كردند كه آنان نیز مانند پل رازینیه، شهرت و اعتبار كسب كردند، كه  یكی از آنها « دیوید ایروینگ»  انگلیسی، است كه  مورخی بسیار معتبربه­شمار می­آید و هر كس در صدد كسب اطلاعاتی ئر باره جنگ جهانی دوم باشد، باید تحقیقات و تالیفات وی را جدی بگیرد . زیرا اولین کسی است که متن اصلی خاطرات 75 هزار صفحه­یی « گوبلز» را به‌دست آورد و روی آن کار کرد.

ایروینگ پس از یک کار شش ساله بر روی خاطرات گوبلز، كه ‌مدت 50 سال برای مورخین ناشناخته بود و در آرشیوهای سری ارتش شوروی نگهداری می‌شد و همچنین مطالعه دیگر اسناد آرشیوهای محرمانه شوروی سابق، بیوگرافی مستند، دقیق و واقعی هیتلر را تدوین و با عنوان « جنگ هیتلر» منتشر ساخت که سروصدای زیادی به‌پا كرد و حتی به­واسطه انتشار آن كتاب، سر وکارش به­دادگاه افتاد.

وی در کتاب خود، عنوان كرده كه در دوران جنگ دوم هولوكاستی در كار نبوده و هیچ طرحی برای کشتار یهودیان وجود نداشته و ضمنا اظهارنظر كرده كه مهم‌ترین اسناد جنگ دوّم جهانی به‌طورمرموزی مفقود شده و بسیاری از یادداشت‌های روزانه سران آلمان و ایتالیا ( از جمله  یادداشت‌های روزانه موسولینی) که تا مدتی پیش هم در آرشیوهای شوروی سابق، آلمان و سایر کشورهای اروپایی وجود داشته، به سرقت رفته، یا پنهان یا معدوم شده است.

به عقیده ایروینگ، در آشویتس و سایر اردوگاه‌های نازی، مطلقا اتاق گاز دایر نبوده و هیتلر هم هیچ طدح و برنامه خاصی برای کشتار یهودیان نداشته است.

ایروینگ، ضمن آن­كه برای کسی که بتواند ثابت کند هیتلر از هولوکاست مطلع بوده جایزه‌یی 1000 پوندی در نظر گرفته، معتقد است  یک توطئه جهانی به مورخین اجازه تحقیق بی­طرفانه و به­دوراز پیشداوری در زمینه هولوکاست را نمی‌دهد.

وی نیز مانند پل رازینیه رقم شش میلیون کشته یهودی در جریان جنگ دوم را اغراق آمیز خوانده و تعداد مقتولین یهودی را کمتر از یک میلیون نفر برآورد كرده و اظهار داشته آنان نیز مانند سایر كشته شدگان به­علت بیماری یا تبعات جنگ جان باخته­اند، نه بر اثر طرح سازمان‌یافته امحاء جمعی.یهودیان

دومین مورخ سرشناس هوادار مکتب تاریخ­­نگاری بی­دروغ «رابرت فوریسون» فرانسوی است كه هم خودش، هم اعضای خانواده‌اش، مانند رازینیه، در طول جنگ از آلمانی‌ها صدمه فراوانی دیده­اند.

او كه مولف کتبی متعدد است، در نوشته­های خود ثابت كرده  که اتاق گاز و سیاست نابودی جمعی یهودیان ساختگی و فاقد سندیت است .

در رابطه با هولوكاست یك گزارش معتبر196 صفحه‌یی و موسوم به گزارش لوختر نیز موجود است كه توسط شخصی آمریكایی به­نام « فرد لوختر» نوشته شده است. لوختر، مورخ نیست، بلکه مهندس متخصص ساختمان زندان است كه برای تحقیق به لهستان رفته بود و در بازگشت از آن­جا گزارش مورد اشاره را را منتشر ساخت. 

او در گزارش خود وجود اتاق‌های گاز را منکر شده و به كمك اسناد و مدارك معتبر ثابت کرده که اتاق‌های گاز در آشویتس و سایر اردوگاه‌های لهستان، پس از جنگ دوم جهانی، با هدف جلب توریست، توسط  حکومت کمونیستی لهستان احداث شده است. در این زمینه افراد سرشناس دیگری نیز مطالعات قابل اعتنایی انجام داده­اند كه یكی از آن­ها  « گرمار رودلف» است كه کتابی نیز در انکار اتاق‌های گاز آشویتس نوشته  و همچنین « ارنست زوندل» کانادایی کتابی تالیف كرده با عنوان آیا واقعا 6 میلیون نفر کشته شده‌اند؟

« دیوید هوگان» هم کتابی دارد با عنوان افسانه شش میلیون نفر و « دکتر بروزات»  نیز تحقیقی درباره اتاق‌های گاز در داخائو انجام داده و ثابت كرده که نه در داخائو، نه در بوخنوالد و نه در سایر اردوگاه‌های آلمانی، اتاق گاز برای کشتار یهودیان و سایر زندانیان وجود نداشته و بالاخره « رژه گارودی» ، عضو جنبش مقاومت فرانسه در زمان جنگ دوم، نیز، بر اساس تحقیقات محققین پیش­گفته، اظهارنظر كرده که هولوکاست یک افسانه ساختگی است.





نوع مطلب : عمومی، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :

 
لبخندناراحتچشمک
نیشخندبغلسوال
قلبخجالتزبان
ماچتعجبعصبانی
عینکشیطانگریه
خندهقهقههخداحافظ
سبزقهرهورا
دستگلتفکر


درباره وبلاگ


کلامی برای آشنایی
... و محال باشد چیزِی نوشتن، كه به ناراست ماند
...و ما را نیز، بباید رفت كه روز عمر به شامگاه آمده
... و من، این دانم كه نوشتم
... و بر این، گواهی دهم در قیامت.
« ابوالفضل بیهقی»
به این گفته پدر تاریخ نویسی ایران، خواجه بیهقی، از همان روز كه قلم به دست گرفتم و چهارده سال بیشتر نداشتم، معتقد بودم و اینك هم كه بعد از سالها قلمزنی در نشریات متلون الهدف ، تالیف بیش از چهل عنوان كتاب، سابقه كاری چهـل و چند ساله ساله در زمینه نوشتن را پشت سر دارم، هنوز معتقدم و تا هر زمـان كه عمر اجازه دهد، بر این اعتقاد خواهم ماند.
واقعیت این است كه از وقتی یك وجب بچه بودم، حس كردم حرف هایی برای گفتن دارم و چون در آن زمان، وسایل امروزی ارتباط با مردم، فقـط از راه روزنامه نگاری ممكن بود، به گروه تحریریه مجله«اطلاعات كودكان» پیوستم كه در دهه چهل منتشر می شد و اغـلب كودكان آن موقع خواننده اش بودند و پس از چند سال، از مجلات «امید ایران» و «صبح امروز» سر در آوردم و جسته و گریخته درمطبوعات دیگری مثل «فردوسی، تهران مصور، فردا، پرچم اسلام، ندای حق، سرچشمه» و چند نشریه دیگر كه بعد از گذشت سال ها اسمشان در خاطرم نمانده نیز، مطالبی کوتاه و بلند می نوشتم.
در سن 26 سالگی، همزمان معاونت سردبیری مجله «دانشمند» و سردبیری مجلـه «دستـاورد» به عـهده ام گذاشته شد و از آن زمان تا كنون، ضمن همكاری با بسیاری از مجلات و روزنامه ها، از جمله امیدایران و فردوسی (قبل و بعد از انقلاب) اطلاعات هفتگی، جـوانان امروز، خانواده، خانواده جـوان ، آزما، حافظ ، توسعه، آرمان ، اعتماد ، اسرار و... سردبیری تشریات مختلفی را عهده دار بوده ام كه از ابتدا تا كنون (بدون ترتیب) عبارت بوده از: مجلات خانواده، خانه و خانواده، فضیلت خانواده، فضیلت جوانان، برگ سبز دنیای جوانان، صبح جوان، آهنگ زندگی، محك، ، صدای ملیون، فیلم و سینما ، صنعت نساجی، گلستان قرآنو هفته نامه های تلاش، نهضت شمال، قصـه زندگی، فوتبال، آیینه زندگی، رادیو و تلویزیون، امید آینده، نخل و... همچنین، همکاری طولانی مدت با رادیو تهران، رادیو پیام، شبکه دوم سیما، شبکه بازار سیما، رایوی فصلی و... در قالب نویسنده، کارشناس، محقق و مجری، كه قاعدتا، باید تا این تاریخ، آنچه را گفتنی بوده، گفته و نوشتنی هایم را نوشته باشم. با این حال، چون حس می كنم هنوز حرف های ناگفته بسیار دارم، از این پـس «ادیب» پایگاهی خواهد بود، بـرای ابراز و اظهار بقیه ناگفته¬ها. باشد كه صاحبـدلان و اصـحاب ادراك و اندیشه را در نظر آید. و چون در تمام سال ها، بیشترین تحقیقاتم در باره تهران بوده، این وبلاک اختصاص به تحقیقات تهران شناسی خواهد داشت. زیرا تهران، شهری که انگار از نخستین روزهای شکل گیری آینده یی درخشان بر پیشانی اش نوشته شده بود، به رغم وسعت و جمعیتش، خیلی غریب است و خیلی هایمان خیلی چیزها در باره اش نمی دانیم و این وبلاگ سعی دارد این کاستی را اندک اندک و در طول زمان کاهش دهد و البته، برای بهتر شدن نیازمند همفکری و راهنمایی شما نیز هست .

مدیر وبلاگ : م. حسن بیگی
نویسندگان
آمار وبلاگ
  • کل بازدید :
  • بازدید امروز :
  • بازدید دیروز :
  • بازدید این ماه :
  • بازدید ماه قبل :
  • تعداد نویسندگان :
  • تعداد کل پست ها :
  • آخرین بازدید :
  • آخرین بروز رسانی :
امکانات جانبی